SALA & MONK (1)

Je ouders die de liefde met elkaar bedrijven.
Het is een beeld dat de meeste mensen niet per sé voor zich hoeven te zien.
Mijn biologische moeder vertelde in mijn debuutfilm Eigen Volk dat ik op haar verjaardag verwekt ben.
2 oktober in Amsterdam
In dezelfde maand, vele jaren later, maar dan op 27 oktober, ziet mijn tweeling het levenslicht.
Ze werden eigenlijk al eerder geboren : op mijn schrijftafel en op de tekentafel van Hedy Tjin.

sala&monk

Maar in werkelijkheid werd het zaadje voor het verhaal op 2 november 1981 geplant.
36 jaar geleden dus liefst, toen ik als negenjarig kind voor het eerst mijn geliefde Amsterdam bezocht en tegelijkertijd de grote afwezige in mijn leven, mijn Afrikaanse vader, voor het eerst ontmoette.
Afwezige vaders zijn een groot thema in de Afrikaanse diaspora.
Ik was negen toen ik de mijne voor het eerst zag en het is een dag die ik mijn leven lang niet vergeten zal.
De spanning onderweg in de trein. Mijn moeder die geen woord zei. Het enige wat ik over mijn vader wist was zijn naam. Dezelfde naam die ik de vader van Sala & Monk heb gegeven : Salomon.

En Amsterdam! Wow, wat was het groot en anders dan het kleine, provinciale Mortsel – Oude God waar ik mijn jeugd doorbracht. Ik herinner me ook dat ik die week voor het eerste échte punkers zag, die huizen kraakten. Ik bezocht Madame Tussaud en at snoepjes op de gracht. Ik liep voor het eerst tussen mijn biologische ouders in. Mijn ene hand in mijn moeders hand. De andere in die van mijn vader.

Zolang ik theater, films, verhalen maak was het mijn wens iets te maken over dat fenomenale moment dat je je ouder voor het eerst ziet. Over de indrukken die Amsterdam op me achterliet. Over de hoop op hereniging van mijn ouders. (Een ijdele hoop natuurlijk, maar herkenbaar voor elk kind van gescheiden ouders…)
Ik wist alleen nog niet hoe.
Dat is met Sala & Monk gelukt.
En hoe!
Apetrots ben ik op onze tweeling.

Hoera! hoera! hoera!
En op 27 oktober 2017 staan ze in Het Parool én draag ik, begeleid door Orville Breeveld, het verhaal voor in de OBA Bijlmer om 15u voor kinderen vanaf 9 jaar.
Het verhaal is geschreven voor groep 7, 11+, maar we maken een muzikale vertelling die voor kinderen vanaf 9 jaar hopelijk te begrijpen is.
Later wordt het mijn/ons eerste kinderboek. En ik hoop ook nog theater en televisie over ze te kunnen maken.
Het voelt alsof ik hen gevonden heb.
Of misschien vonden zij mij…

Sala en Monk zijn elf.
Ze zaten samen in de buik van hun moeder, maar lijken niet op elkaar. ‘Ja, we zijn wel een tweeling, maar ík kom uit een eigen ei en Sala uit het hare’, zegt Monk bijdehand als hem gevraagd wordt of ze een tweeling zijn.
Sala haalt haar schouders op bij dat soort vragen.
Of ze antwoordt met een lied omdat ze zo van zingen houdt.
De tweeling woont met hun moeder op het eilandje Pampus, net buiten Amsterdam.
Mama heet Kat en is wit. Een vader hebben ze niet.
‘Iedereen heeft een vader natuurlijk, biologisch gezien.’, zegt Monk als Sala tegen andere mensen zegt dat ze geen vader hebben. ‘Maar wij kennen onze vader niet.’

Geef een reactie
Pagina's:1234567...123»