Ergens, ergens in the In-between

Ik loop het café in waar Spijkers Met Koppen wordt opgenomen en bots tegen twee vrouwen met smartphones in de hand op. Ze zijn er maar druk mee. Ze zien me niet eens.
Wie bestuurt wie, vraag ik me af?
De vrouwen hun telefoons of de telefoons de vrouwen? Ze registreren niet meer wat er om ze heen gebeurt. Ze zijn ergens, ergens in the In-between…

De drummer van de band tuurt tussen de liedjes door op zijn smartphone. Hij is er maar druk mee.
Eigenlijk is hij hier niet. Hij zit ergens in dat wat ik de Tussenwereld noem. Ergens, ergens in the In-Between…
Duidelijk verslaafd.
Een dikkere dame met bril maakt foto’s met haar smarphone. Momentje vangen, momentje ankeren met de slimme telefoon. Niet hier, niet nu, niet daar, niet toen… Ergens in the In-between…

uit de film Beyond My Walls:

“Mijn verslaving aan Facebook is een queeste naar verbinding en contact.
Een verlangen naar goedkeuring en bevestiging van de ander.
Verslaving is de motor van onze op ‘Like Me-Like Me-gefundeerde-maatschappij’
Verslaving aan status
Verslaving aan werk
We leven in een wereld waarin we zelfs een tomaat verslaafd maken aan 24 uur water, 24 uur voeding en en 24 uur licht.
Tot de tomaat niet meer zonder kan en de tomaat geen tomaat meer kan zijn.
Ik ben geen tomaat!
Waarom gedraag ik me dan als één…?”

Geef een reactie